واله

و ان لیس للانسان الا ماسعی.
مینشینم همه شب گوشه این تنهایی
بامیدی که تو روزی زسفر باز آیی
موج چشمم به هوای تو خروشان شده است
غرق غم هستم و تو صاحب این دریایی
بنشین در بر آیینه قلبم یک دم
تا خودت خوب ببینی که چقدر زیبایی
دل به تو بستم و همه خلق رهایم کردند
آخر عشق همین هست همین رسوایی رنگ خدا...